– A mund ta imagjinosh, mama jote më nxori nga shtëpia dhe më mori çelësat, – më tha Stasi përmes telefonit, i habitur. – Çfarë do të thotë “më nxori” dhe “më mori”? – U befasova unë. – Po kthehem nga puna dhe ajo më pret në derë. Me polici. Thoshte se po të shtyp, dhe ti më ke ikur. Kur i thashë se je në udhëtim pune, ajo filloi të shfaqë dokumentet për apartamentin. Më tha që duhet të iki vetë, përndryshe do të bëjë ankesë. Polici nuk më lejoi të telefonoj, tha se do të merret me këtë vetëm në prani të teje, – tregoi Stasi për atë që ndodhi.
– Dhe ti ku je tani? – nuk mund të përpunoja këtë absurd. – Te mama. Me Olen. Kur shkonim për udhëtim pune, e çuam vajzën Olen tek nënshkruhesa ime. – Do dëgjosh ende një histori? Mama jote më solli gjërat e mia tek shtëpia ime gjatë ditës, – tha burri. Kjo është familja jonë jo klasike. Me Stasin nuk e kemi regjistruar marrëdhënien tonë zyrtarisht, edhe pse jetojmë bashkë për më shumë se dhjetë vjet. Apartamenti ku jetojmë unë, Stasi dhe Olea është blerë së bashku. Por vetëm unë dhe vajza jemi të regjistruar aty. Ndërsa Stasi është i regjistruar te nëna e tij. Nënë e tij ka dhuruar apartamentin për djalin dhe ne paguajmë të gjitha faturat e shërbimeve të komunës.
Një tjetër element jo tradicional në familjen tonë është se unë punoj më pak se burri, por fitoj pesë herë më shumë. Ai e do punën e tij dhe nuk dëshiron ta ndryshojë. Sepse çështjet financiare janë në rregull, unë nuk insistoj që Stasi të ndryshojë punë. Në vend të kësaj, kjo kërkohet nga mama ime. – Të jetosh me një të tillë është të mos respektohesh… Gruaja duhet të dalë në punë për të parë njerëz dhe për t’u treguar vetë… Burri duhet të fitojë më shumë se gruaja… Dhe vazhdon me të njëjtën temë. Ajo shqyehej dhe shqyehej… Por nuk do ta kisha menduar kurrë që mama do të bënte diçka të tillë. Kthehem nga udhëtimi. E zgjidh çështjen me policin. Mora çelësat nga mama. Dhe kompletet e saj dhe të Stasit. – Dhe ti, mami, mendohu – a janë marrëdhëniet me mua të rëndësishme apo jo. Mendohu seriozisht.
