Këtë histori ia tregoi portieres Nastasja një vajzë e re, shumë e pasur dhe e bukur, që jetonte në një nga apartamentet luksoze të këtij pallati elit. Quhej Kristina. Ajo, së bashku me shoqen e saj më të mirë Olgën, kishin kursyer një shumë të madhe parash dhe verën e kaluan në një resort për të kapur “peshkun e madh”. Kur mbërritën, kishin shpresa dhe pritshmëri të mëdha se do të gjenin aty një “bastun ari” që do t’i siguronte për gjithë jetën. Për disa ditë, ato vëzhguan burrat e pasur, por shumicën e tyre i ruanin gratë xheloze. Ishte e rrezikshme të shikoje majtas apo djathtas. Nuk kishte asgjë për të kërkuar aty. Nga mërzia dhe me buxhet të kufizuar, vajzat shkuan në një dyqan të shtrenjtë. Falë një rasti të lumtur, iu afruan dy burra në moshë, por jo plakë. “Peshku” kishte ngrënë karremin — të dy ishin të pasur dhe të lirë. Ata treguan se gratë e tyre kishin qenë binjake dhe kishin pësuar një aksident. Njëra vdiq menjëherë, tjetra mbeti e paralizuar në karrocë për gjithë jetën. Olga menjëherë u lidh me burrin e gruas invalide, sepse nuk kishte plane serioze — roli i të dashurës i mjaftonte. Ndërsa Kristina përdori gjithë sharmën e saj dhe u martua me të veun Pavlo Andreeviç.
Gjithçka ishte ashtu si e kishte ëndërruar: shtëpi e pasur, shumë shërbëtorë, respekt, luks… Burri madje e punësoi për qejf në kompaninë e tij. I vetmi minus ishte se Kristinës i neveritej të ishte pranë tij, sidomos në shtrat. Ajo jetoi kështu disa vite, dhe madje nuk shkonte as në punë, përveç rasteve kur mërzitej shumë. Por gjithçka ndryshoi një ditë. Pas një periudhe mërzie, Kristina shkoi në punë dhe te hyrja pa një djalosh të bukur student, që punonte si korrier. Zemra e saj u ndez me pasion. Gjithçka ndodhi shpejt, ndjenjat ishin reciproke. Ata u bënë të dashuruar të zjarrtë dhe Kristina ndihej e lumtur. Për ta parë më shpesh Vadimin, ajo e punësoi në kompaninë e burrit. Së shpejti ai u bë dora e djathtë e Pavlos. Për shkak të angazhimeve, Kristina nuk e pa të dashurin për një kohë të gjatë dhe kjo i shkaktoi një krizë nervore. Për të shmangur depresionin, vendosi të shkonte me pushime. Kur u kthye, shkoi me ngut në zyrë për ta takuar. Por rojet i thanë se në ndërtesë ishin vetëm Pavlo dhe Vadimi. Ajo shkoi te zyra e burrit, ishte pranë derës kur dëgjoi bisedën e tyre.
Vadimi e kishte tradhtuar, duke i treguar Pavlos se ata kishin qenë të dashuruar prej kohësh. Burri reagoi me qetësi. I rrëfeu se edhe ai kishte një të dashur — një grua jo e re, e mençur dhe e matur — dhe se donte të divorcohej nga gruaja e re që i kushtonte shumë. Vadimi propozoi të filmonin një takim intim të Kristinës dhe ta përdornin si provë tradhtie në gjyq. Duke dëgjuar këtë, Kristina u hutua, por u mblodh menjëherë dhe shkoi në shtëpi për të menduar. Në një dollap pa një dokument që dilte pak jashtë — ishte testamenti i një vajze të Pavlos, për të cilën askush nuk dinte. Zyrtarisht, ai nuk kishte fëmijë. Kristinës iu krijua një plan: të punësonte një detektiv për ta kthyer planin e burrit dhe të dashurit kundër tyre. Gjithçka funksionoi. Kur i tregoi videon burrit, ai i premtoi një të tretën e pasurisë në këmbim të saj. Të nesërmen u divorcuan. Kristina bleu një apartament të shtrenjtë në një lagje elitare dhe filloi punë bamirësie, ku takoi dashurinë e saj të vërtetë, Olegun. Fillimisht, Olegun e shqetësoi e kaluara e saj, por blerja e një strehimoreje për kafshët i rregulloi të gjitha. Ata jetuan gjatë dhe të lumtur bashkë.
