U trokit në derë.
– Ku është Oksana? – që nga pragu pyeti Ljudmila Ivanovna. Viktori nga zëri i ashpër u tërhoq disa hapa pas.
– Në kuptimin ku? Në punë duhet të jetë. Edhe përshëndetje, mami.
– Nuk ka kohë për përshëndetje! Si në punë? Mbaroi gjithçka, apo jo? Gjithçka ka marrë fund?!
– Çfarë ka marrë fund? – u hutua djali.
– Gjithçka, budalla! – Ljudmila e shtyu djalin më thellë në dhomën e ndenjës dhe ia futi nën hundë kartolinën ku me shkrimin e rregullt të Oksanës shkruhej: «E dashur vjehrrë, ju ftoj në ndarjen tonë.»
Viktorit iu ngritën vetullat dhe iu zgjeruan sytë.
– Çfarë është kjo?
– Ti duhet të ma tregosh! Çfarë ndodhi mes jush, ha?
– Asgjë, mami, ndoshta është ndonjë shaka…
– Oksana do të bënte shaka pa arsye? Mos më gënje!
Nën shikimin e rreptë të nënës, Viktori u dorëzua. Ai kurrë nuk mundi të duronte gjatë atë shprehje fytyre.
– Po mirë, u zënëm pak…
– Për çfarë?
– Oksana përgatiti për herë të parë borsh. Doli pa shije. Unë e kritikova pak, refuzova ta ha. Oksana u ofendua, tha se nuk do të gatuante më kurrë nëse nuk e haja. Atëherë i thashë se do të kërkoja ndarje në atë rast. Por ishte thjesht shaka!
– Ti je i pamend, Vitja. Kritizer u bëre! Ke gatuar ndonjëherë vetë? Ja edhe babai yt, profesor i madh! – Ljudmila fëshfërinte, kapi çelësat e makinës dhe të apartamentit nga tavolina dhe i futi në dekolte.
Viktori i habitur e shikonte.
– Mami, çfarë po bën?!
– Marsh në kuzhinë! Do të hamë supën e Oksanës. Derisa të hash, nuk të kthej çelësat.
Ai rezistoi pesë minuta, pastaj i bindur shkoi në kuzhinë. Pas lugës së parë, Ljudmila u ndal e habitur.
– Borsh normal. Pse u ankoje?
– Po te ti është më i shijshëm!
– Unë kam gatuar 20 vjet, prandaj është më i shijshëm. Budalla, fillimet e gruas duhen lavdëruar!
Pasi mbaruan së ngrëni, Ljudmila urdhëroi:
– Tani merr stilolapsin dhe shkruaj! – dhe i diktoi dhjetë receta. – Do t’i gatuash. Ne me babanë tënd do të vijmë për fundjavë. Oksanën do ta paralajmëroj të mos guxojë të ndërhyjë. Do të kuptosh që kjo nuk është punë e lehtë. Por ti përpiqu, sepse babanë tënd e njeh – edhe ai adhuron të hajë mirë dhe të kritikojë!
