Pranë shkollës, një grua ndaloi 12-vjeçaren Polina, ia kapi dorën dhe e tërhoqi mënjanë:
– Më lëshoni, kush jeni ju?! – tha e zemëruar vajza.
– Epo mirë, hajde të flasim këtu… me pak fjalë, mblidh plaçkat dhe zhduku nga shtëpia ime bashkë me mamin tënd.
– Po ku do të jetojmë?
– Nuk më intereson, ku të duash atje shko.
– Po babi?
– Babi yt nuk është më i yti.
Polinës iu mbushën sytë me lot dhe vrapoi drejt shtëpisë. Në atë moment nisi një shi i fortë. Vajza u kthye krejt e lagur dhe e ngrirë. Mami hapi derën, Polina e përqafoi dhe mes lotësh pyeti:
– Babi nuk më do më? Ai po na përzë nga shtëpia?
Nëna e përqafoi vajzën dhe me mllef shikonte drejt burrit të saj:
– Jo, bijë… duhej ta tregoja më herët. Do të shpërngulemi, por babi yt të do.
Kur vajza u qetësua dhe ra në gjumë, nëna u kthye te ish-burri:
– Ne donim t’ia thoshim qetë, e pastaj shfaqet kjo Alla jote dhe i flet kështu fëmijës!
– Epo, Alla u lodh duke pritur. Tani është bërë. Do të ndihmoj të mbledhësh gjërat? – mërmëriti ai.
– Jo, do t’ia dal vetë. Vetëm mos e afro më Alla jote pranë vajzës sime.
Polina u shpërngul me mamin. Në fillim babai vinte shpesh ta shihte, pastaj një herë në muaj, e sa më e rritur bëhej vajza, aq më rrallë takohej me të. Sapo mbushi 18 vjeç, alimentet pushuan.
Babai nuk e uroi as për ditëlindjen e 18-të. Në vend të tij, telefonoi Alla:
– Më në fund paratë e mia nuk do të shkojnë më për një fëmijë të huaj, – tha ajo me përçmim.
Ditëlindja u shkatërrua, Polina qau gjithë natën në jastëk. Kaluan vitet, ajo tashmë studionte në universitet, kur papritur erdhi një noter dhe njoftoi se babai kishte pësuar një aksident dhe kishte ndërruar jetë. Duhej të paraqitej për trashëgiminë.
Polina ishte ulur në zyrën e noterit kur aty hyri edhe Alla.
– Çfarë bën kjo këtu? Mos vallë do të marrë diçka edhe ajo? – tha me zili.
Noteri lexoi testamentin: apartamenti me tre dhoma i takonte Polinës. Për Allën nuk kishte asnjë fjalë.
– Çfarë?! Si është e mundur, unë jetova me të gjithë këto vite! Si mundi?!
– Alla, po të them fjalët që më the 8 vite më parë: mblidh plaçkat dhe zhduku nga shtëpia ime.
