Mamaja na rriti mua dhe vëllain vetëm. Ajo u martua me një burrë 20 vjet më të madh se vetja, vetë atëherë kishte mbushur 30. U martuan, lindëm unë dhe vëllai, e më pas babai u nda nga jeta. Që atëherë mamaja i bëri të gjitha vetë. Unë pas shkollës fillova punë. Vëllai shkoi në ushtri, dhe kur u kthye, donte të martohej dhe e solli nusen tek ne në shtëpi. Atëherë mendoja se me mamanë duhet të mbetet vajza, kurse djali duhet të shkojë tek gruaja e vet. Prandaj unë zgjodha të afërmit e mi. Pikërisht asokohe në fshat filloi moda për të shkuar në Itali për punë, dhe unë pa menduar gjatë u nisa në mërgim. 18 vjet nuk erdha më në shtëpi, nuk i telefonova as mamit, as vëllait, mendoja se nëse atyre u ishte mirë pa mua, le të jetonin si të donin. Nëse takoja dikë në Romë nga fshati ynë, gjithmonë pyesja për ta.
Kështu nga njerëzit merrja vesh se ishin mirë. Por një ditë takova fqinjen time nga fshati, ajo kishte ardhur vetëm prej disa ditësh dhe kërkonte punë, sepse donte të fitonte për të blerë një apartament për vajzën. Ajo më tregoi se mamaja ime ishte sëmurë, pothuajse nuk ecte. Vëllai me gruan e kishin lënë dhe tani ajo ishte vetëm, ndërsa i duhej shumë ndihma. Nuk e di pse, por ato fjalë më tronditën thellë. Nuk fjeta gjithë natën, dhe në agim vendosa të kthehem në shtëpi. Do ta them hapur, më ishte frikë. Shumë vite kisha bindur veten se nuk më duheshin të afërmit, se mund të ia dilja pa ta. E atëherë papritur kuptova sa e shtrenjtë e e dashur ishte mamaja për mua.
Në atë kohë kisha mbledhur një shumë të madhe. Punën time ia lashë fqinjës, kurse unë u nisa për në shtëpi. Mamaja nuk më priste, me fjalë nuk mund të përshkruhet takimi ynë i parë pas asaj ndarjeje të gjatë, folëm gjithë mbrëmjen, kërkuam falje ndaj njëra-tjetrës. Menjëherë të nesërmen fillova të kërkoja mjekë të mirë për mamanë, e shtrova në spital. Brenda disa muajve mamaja u përmirësua shumë. Dikur mendoja se me paratë e fituara do të blija një apartament për vete, por kur u ktheva ndryshova mendim. Vendosa t’i investoj paratë në shtëpinë e mamit, ndërrava ngrohjen, solla ujë brenda, nisa ndërtimin e edhe dy dhomave dhe të një kuzhine. Le të jetojë mamaja ime në pleqëri në kushte të mira. Vetëm tani kuptova çfarë lumturie është të kesh nënë.
