Gennadi ishte me humor të keq që në mëngjes. Ishte e hënë dhe nuk kishte fjetur mirë. Martesa e bënte të palumtur. Kur e shikonte gruan e tij, Galinën, shihte vetëm mangësi. Megjithatë, Gennadi nuk ishte njeri i zakonshëm – ishte tornitor i shkallës së 7-të. Të gjithë e respektonin. Madje edhe drejtori i përgjithshëm i shtrëngonte dorën. Në vendin e tij të punës askush nuk hynte pa trokitur. Kur përgatiti kërkesën për dorëheqje, nisi paniku! Drejtori menjëherë i rriti rrogën dhe i dha shpërblime.
– Kur do të vish nga puna? – pyeste gruaja.
– A ka rëndësi? Unë në punë shkoj, jo për shëtitje. Ti asnjëherë nuk ngrihesh nga karrigia e kompjuterit. Shtyp butona dhe merr para.
– Do të doja vetëm të dija kur të përgatis darkën. Kur të dalësh nga fabrika, më telefono.
Gennadi nuk dyshonte se gruaja ishte e ofenduar nga mënyra e tij e komunikimit. Ishte i bindur se Galina kurrë nuk do ta linte një burrë si ai – vetë drejtori ia shtrëngonte dorën! Por Galina shpërtheu në lot sapo mbylli derën. Pastaj u qetësua, thirri një mjeshtër për të ndërruar bravën dhe u ul te kompjuteri. Mbaroi detyrat e saj të punës dhe filloi të mblidhte gjërat e Gennadi-t. E nxori valixhen në korridor, vuri sipër një pulë të pjekur dhe u ul të shikonte emisionin e saj të preferuar.
Telefonin e fikur – asgjë nuk duhej ta shqetësonte. Gennadi u kthye vonë. Kishte pasur një ditë të tmerrshme dhe kishte nevojë të shkarkohej te dikush. Por para derës e priste valixhja, dhe gruaja nuk hapte. Provoi çelësin, por nuk funksionoi. Atëherë kuptoi se durimi i Galinës kishte marrë fund. Pa shtëpi, vendosi të shkonte te nëna në fshat. Në rastin më të keq, Galina i kishte lënë pulën, të cilën mund ta hante në tren… Ai hante me babëzi, duke fshirë lotët e hidhur të burrit.
