Valentina e rriti vajzën e saj vetëm. Gjithë fuqinë, paratë dhe energjinë i investoi për të. As të afërmit, as miqtë nuk e ndihmuan. Ana u rrit e zgjuar, e bukur dhe e përgjegjshme. Gjithmonë e ndihmonte nënën sa të mundte. Deri në vitin e fundit të universitetit, Valentina këmbëngulte që e bija të përqendrohej vetëm në mësime, pa punë. Gjatë studimeve, Ana njohu Aleksandrin. Ata u dashuruan, dolën bashkë, dhe pas dy vitesh ai i kërkoi dorën. Ana shkoi tek e ëma me gëzim. Pikërisht atëherë Valentina vendosi të tregonte historinë e saj.
Në moshën e Anës, Valentina ishte e fejuar me Nikollën. Ditën e martesës, ajo e priste me fustan të bardhë te zyra e gjendjes civile, por Nikolla nuk erdhi kurrë. U pritën me orë, por më kot. Më vonë, Valentina mori vesh se ai kishte një tjetër. E lënë pas dore, dhe shtatzënë, ajo vendosi të rrisë vetë Anën.
Fillimisht punoi në dy vende, që t’i jepte vajzës gjithçka. Me kohë, e stabilizoi jetën. Ana përfundoi universitetin dhe u bë një vajzë e mrekullueshme. Para martesës, Ana, me ndihmën e tezes, gjeti të atin në rrjetet sociale. I shkroi dhe, për habinë e saj, ai pranoi menjëherë të takoheshin. Marrëdhënia u përmirësua shpejt.
Por në martesë, Ana nuk ftoi as të atin, as të ëmën. Vetëm u regjistrua në gjendjen civile, kurse dasmën e shtyu. Kur i tregoi babait se do të merrte kredi për banesë, ai i ofroi një apartament dhuratë. Ana u habit, por pranoi. Kur i tregoi nënës, Valentina shpërtheu: i kërkoi gjysmën e apartamentit, duke thënë se gjithë jetën kishte sakrifikuar për të. Sherri mes tyre u bë i madh. Babai i dhuroi banesën, ndërsa Valentina kërkon pjesën e saj për 20 vjet punë. Ana nuk i tregon të atit, por as nuk ka ndërmend të durojë më. Çfarë nënë e kushtëzon dashurinë e saj për fëmijën me para?
