Kam jetuar me burrin tim mbi 15 vjet, bashkë nisëm jetën. Pas martesës jetuam te vjehrra, më pas shkuam bashkë të punonim në fabrikë. Na dhanë një dhomë në konvikt dhe u shpërngulëm prej saj. Gjithçka shkonte mirë, unë e kuptoja që burri duhej të merrte diplomë për të bërë karrierë. E detyrova të regjistrohej, ndërsa unë mësoja në vend të tij: i shkruaja raportet, punët e kursit. Sapo përfundoi universitetin dhe mori diplomën, e ngritën në punë. Unë isha e lumtur për të. Karriera ime nuk doli. Edhe pse mbarova universitetin, gjithmonë isha me leje lindjeje. Kur djali u rrit, mbeta shtatzënë me vajzën. Më vonë arrita të dilja në punë, por fëmijët kishin imunitet të dobët dhe shpesh duhej të merrja raport. Nuk u mërzita. Nuk kisha fat në karrierë, por kisha në familje. Burri punonte shumë, vonohej në punë. Pas disa muajsh blemë një apartament të madh.
Fëmijët u gëzuan, më në fund kishin dhomat e tyre. Burrin e shihja gjithnjë e më rrallë. Së shpejti takova një ish-kolege, e cila më tha se burri më tradhtonte me vartësen e tij. – Nuk turpërohen nga askush. Edhe ditën, mbyllen në zyrë. I bën dhurata para të gjithëve, madje njëherë e përqafoi. Duhet ta lësh, është i pafytyrë. Atëherë vendosa të shkoj në punën e burrit dhe të flas me të dashurën e tij. T’i kërkoja të linte burrin tim rehat. Ai ka familje, fëmijë. Vajza më poshtëroi para të gjithëve, qeshi me mua. – Sa e mjerë. Burri yt të tradhton me një bukuri marramendëse, ndërsa ti qan. Do ishte më mirë të kujdeseshe për veten. Nga zyra doli burri im, më pa dhe u zemërua. – Çfarë bën këtu? Të gjitha i more vesh, apo jo? Aq më mirë, jam lodhur të jetoj dy jetë. Nesër paraqes divorcin.
Punësoi avokatët më të mirë, më mori gjithçka dhe më hodhi në rrugë me fëmijët. Nuk i interesonte ku dhe si do jetonim. Ish-burri ishte i marrë me dashnoren e re. Atëherë më ndihmuan prindërit. Arrita të blej një apartament të vogël. Gjeta punë dhe jeta ime filloi të përmirësohej. Pas një viti ish-burri më telefonoi dhe kërkoi ndihmë. Nuk kërkoi falje për tradhtinë. Një tip arrogant, që mori atë që meritonte. Kishte humbur punën, gruaja e re e kishte lënë. Pastaj pësoi një aksident dhe tani është në spital. Unë ia refuzova ndihmën. Sepse ai më la me fëmijët, na mori gjithçka dhe kurrë nuk na telefonoi. Atij s’i bëhej vonë, tani është radha ime.