Kurrë nuk më kishte shkuar ndërmend se do guxoja për diçka të tillë, por ndodhi. Para pak kohësh fillova një lidhje me një burrë shumë më të madh se unë. U takuam krejt rastësisht. Ishte si një fat. Dolën nga një kafene dhe po nxitohesha të kapja tramvajin. Ishte dimër, akull i tmerrshëm. Rrëshqita dhe rashë. Atëherë më ndihmoi një i panjohur. Ishte i vetmi që reagoi dhe më ngriti. Isha aq mirënjohëse, saqë e ftova të shëtisnim. Humbëm tramvajin, por aty filloi gjithçka.
Që kishte familje nuk ma tha menjëherë. Kur e mësova, ishte tepër vonë. Unë tashmë isha e mbërthyer nga ndjenjat e forta. E dija që nuk do përfundonte mirë, por ai ishte aq i kujdesshëm me mua, saqë nuk munda t’i rezistoja. Takoheshim fshehurazi, në shtëpinë time ose në vende të tjera. E doja dhe nuk doja të mendoja për të keqen. Edhe sot më duket e pabesueshme. Ai ka 50, unë 23 vjeç, dhe ishim të lumtur.
Por, siç pritej, familja e tij mori vesh. Dhe unë e mësova në mënyrë të veçantë. Një mbrëmje, duke dalë nga puna, hyra në hyrjen e pallatit dhe pashë një vajzë rreth 18 vjeçe. Më doli përpara dhe tha se ishte vajza e të dashurit tim. M’u ndal fryma nga frika. Ajo filloi të më akuzonte se po i shkatërroja familjen. U paralizova, mendimet m’u ngatërruan. Ishte aq e tensionuar dhe plot mllef, sa dukej sikur do më godiste. Unë, duke fshehur frikën, provova të vazhdoja rrugën. Por ajo më kapi fort për dore dhe më rrotulloi me forcë drejt saj.
U frikësova më shumë se kurrë. Nuk mund të mendoja as për t’u mbrojtur. Shtrëngimi i saj ishte aq i fuqishëm, sa e kuptova menjëherë që nuk duhej të përplasesha me të. Nga jashtë dukej si një nxënëse e zakonshme, e vogël dhe e dobët. Por brenda saj kishte tepër inat. Ajo më tha se nëna e saj po vuante për këtë dhe donte që unë të ndahesha nga babai i saj. Dridhesha, nuk mund të thosha asnjë fjalë dhe nisa të qaj. Ajo ndjeu pushtetin mbi mua. Më kapi nga jaka, më shtyu fort te muri dhe më tha: „Nëse nuk e lë babanë tim, do të pendohesh.”
Fillova të qaja me zë, duke shpresuar ta mëshironte. Por kot. Më goditi dhe iku. Vura dorën aty ku më qëlloi dhe pashë gjak të përzier me lot. Mos mendoni se jam nga familje e keqe. Jam rritur me rregulla dhe disiplinë. Në të vërtetë, kjo ishte hera e parë në jetën time që më ndodhte diçka e tillë. Po të mos ishin rrethanat, kurrë nuk do të arrija deri këtu. U ngrita dhe shkova në apartament. Dhe tani, çfarë të bëj? E dua këtë njeri, por më frikëson vajza e tij. Me të tillë nuk bëhet shaka. A duhet t’ia tregoj? Çfarë më këshilloni? Kush ka të drejtë në këtë rast?
