Vajza ime shkoi në gëzimin e shtëpisë së re të shoqes së saj, e cila me burrin e kishte blerë një apartament. Ata kishin bërë një rregullim luksoz dhe e kishin mobiluar me mobilje e pajisje moderne. Të rinjtë, të gëzuar nga kjo ngjarje e rëndësishme, kishin përgatitur një tryezë të mbushur me ushqime, delikatesa dhe shampanjë. Mysafirët ngrinin dolli, këndonin dhe bisedonin. Festa po shkonte shkëlqyeshëm. Të gjithë e lavdëronin zonjën e shtëpisë për aftësitë e saj kulinare. Asaj i pëlqente kjo vlerësim dhe tregonte se si kishte kaluar disa ditë duke kërkuar receta interesante në internet dhe duke gatuar.
Sa mund e kishte marrë për të përgatitur këtë tryezë! Por papritur burri e ndërpreu: – Pse gënjen? Ti nuk gatove asgjë, gjithçka e porosite gati. Vetëm djathin dhe sallamin i preva dhe i vendosa në pjata. Burri kishte të drejtë – ushqimi ishte restoranti, zonja e shtëpisë nuk kishte gatuar fare. Gjithçka ishte përgatitur nga profesionistë, prandaj edhe kishte shije kaq të mirë. Por nuk është ky problemi! Shumë njerëz përdorin ushqim të gatshëm dhe nuk ka asgjë të keqe. Jo të gjithë kanë kohë dhe dëshirë të kalojnë aq gjatë në kuzhinë.
Unë vetë e dua gatimin dhe shpesh shpik receta. Burri im e do ushqimin e mirë – a është vështirë të mundohesh për njeriun që do dhe t’i bësh qejfin? Por ndonjëherë edhe unë porosis ushqim nga restoranti. Sot ka shumë pajisje kuzhine që ua lehtësojnë jetën grave. Por pse të gënjesh? Vetëm që të bësh përshtypje? Kështu që burri nuk duroi më dhe e tha hapur. Vajza ime thotë që kjo ishte një mësim i mirë për shoqen e saj: nga turpi nuk doli nga dhoma deri në fund të mbrëmjes, duke pritur të iknin mysafirët.
