Disa njerëz nuk kanë aq fat që nga lindja – jo të gjithë lindin me lugë të artë në gojë. Kushërira ime mbaroi shkollën dhe u pranua në universitet. Atje takoi një djalë dhe u dashurua marrëzisht me të. Të paktën, ashtu mendonte ajo në atë kohë. Ajo tashmë po planifikonte të ardhmen e saj, donte të martohej me të. Por djali nuk kishte qëllime kaq serioze. Ai nuk kishte ndërmend të martohej me të. Dhe fati kishte planet e veta. Kur vajza mbeti shtatzënë, ajo ishte në vitin e dytë të universitetit. Vendosi t’ia tregonte lajmin e gëzuar të dashurit të saj.
Megjithatë, ai i tha se nuk kishte lidhje me këtë dhe thjesht u zhduk nga jeta e saj në drejtim të panjohur. Ajo u kthye në shtëpi dhe për një kohë të gjatë ishte e trishtuar dhe në depresion. Por vendosi ta lindte fëmijën, pavarësisht nga gjithçka. Ndoshta, mendonte ajo, i dashuri do të vendoste të martohej pas lindjes së djalit? Më pas filloi të jetonte për qejfin e saj. Në jetën e saj erdhën burra të tjerë. Pas lindjes së fëmijës, ajo hoqi dorë prej tij dhe e la në maternitet, duke e harruar. Djalin e birësuan dhe ai pati fat me prindërit adoptues… Ata e rritën si njeri të ndershëm dhe të arsimuar.
Ai u rrit i mirë dhe trim, i ndershëm dhe i bindur. Kur mbaroi shkollën, arriti të hapte biznesin e vet dhe filloi të fitonte shumë para. Me kohën të ardhurat e tij u shtuan gjithnjë e më shumë. Një ditë tek ai erdhi nëna biologjike dhe i kërkoi ta ndihmonte, ta mbështeste dhe madje t’i blinte një apartament, duke thënë se ajo ishte nëna dhe ai duhej të kujdesej për të. Ai e refuzoi. Çështja shkoi në gjyq. Si rezultat, me vendim gjykate, asaj iu ndalua t’i afrohej atij më afër se disa kilometra. Si mendoni ju, a ishte ky vendim i drejtë?
