Gjithmonë, sa herë që zihemi me burrin tim, prindërit e mi mbajnë anën e tij. Ata thonë se unë kam karakter histerik dhe mund të bëj nga një mizë një kalë. Por fakti që ata refuzuan të më pranonin në shtëpinë e tyre kur shkova tek ata pas një skandali tjetër, më tronditi. Atë ditë burri im u kthye nga puna dhe menjëherë kërkoi darkën. Ia shpjegova se sot kisha ditë pushimi.
Shkova në sallon bukurie, bëra manikyr, u takova me një shoqe. Nuk pata kohë të gatuaja darkë. Dhe aty ai filloi të bërtiste mbi mua. «Unë punoj gjithë ditën që ti të mund t’i shpenzosh paratë në sallone bukurie. E ti nuk je as në gjendje të ziesh një supë. Çfarë do të hamë unë dhe djali në darkë?». Për mua fjalët e tij dhe toni me të cilin i tha ishin pika e fundit. Nuk heshta dhe ia thashë të gjitha. Bërtita edhe kur po mblidhja gjërat dhe po vishja djalin. Burri as që u përpoq të më ndalonte. Vetëm rrinte ulur në divan dhe priste derisa t’ia sillnin ushqimin.
Vendosa të shkoja tek prindërit. Por ata refuzuan të më pranonin. «Merri djalin dhe dil nga banesa jonë», – më tha nëna ime. Si mundi të mbante anën e tij? Ajo tha që unë duhet të kujdesem më shumë për familjen dhe jo të mendoj për sallonet e bukurisë. Babai madje tha që nëse unë do të isha gruaja e tij, ai prej kohësh do të më kishte përzënë nga shtëpia. Nuk kisha çfarë të bëja. Më duhej të kthehesha në shtëpi dhe t’i kërkoja falje burrit. Por ende nuk mund ta besoj që prindërit e mi refuzuan të më pranonin.
