Unë me familjen time jetoj në një pallat. Së fundmi, unë dhe gruaja ime blemë një apartament dhe, për të fituar paratë, punova pesë vjet jashtë shtetit. Jemi shumë të lumtur që e realizuam ëndrrën tonë dhe tani po e shijojmë jetën në të. Gjithçka do të ishte në rregull, sikur të mos ishin fqinjët tanë me të cilët u grindëm për një familje me shumë fëmijë që jeton këtu. Ne kemi një grup në Viber ku gjithmonë shkruajmë me fqinjët. Një mbrëmje më futën në një tjetër grup, ku banorët aktivë propozonin të ndihmojnë familjen me shumë fëmijë. Në atë grup ishin të gjithë fqinjët, përveç burrit dhe gruas për të cilët duhej të ndihmonim.
Është e vërtetë që ata janë në një situatë të vështirë, sepse burri nuk punon, ndërsa gruaja nuk mund të dalë në punë pasi ka gjashtë fëmijë të vegjël. Për t’i blerë banesën dhe për t’ia bërë remontin, u ndihmuan nga prindërit dhe njerëz të tjerë bamirës. Kjo familje gjithmonë ka dikë që i ndihmon dhe ua zgjidh problemet. Në grup u propozua të mblidheshin para dhe t’u dorëzoheshin në një zarf. Pothuajse të gjithë fqinjët dhanë para, ndërsa unë dhe gruaja ime refuzuam.
Tani jemi shumë të zënë ngushtë me fqinjët, sepse ata mendojnë që duhet të ndihmojmë pasi unë kam punë, ndërsa burri me gjashtë fëmijë nuk punon. Por unë nuk jam dakord, sepse Vladimir ka duar, këmbë dhe nuk është invalid, pra mund të punojë e të mbajë familjen, e jo të jetojë me para nga shteti dhe bamirësit. Nuk e kuptoj pse unë duhet të mbaj fëmijët e huaj. Kam fëmijët e mi: një vajzë 4 vjeçe dhe një djalë 2 vjeç. Gruaja ime nuk punon, është në pushim të lindjes, dhe jetojmë me rrogën time. Por askënd nuk e intereson se ku duhet të gjej unë para shtesë për të ndihmuar njerëz të tjerë. Ata më marrin për inat dhe kërkojnë të jap para, sepse të gjithë banorët dhanë ose do të japin, e vetëm unë nuk dhashë.
Në botën moderne mund të kontrollojmë sa fëmijë duam, e jo të lindim dhe të presim që të tjerët të na ndihmojnë. Para se të lindësh, duhet të mendosh me mend dhe të llogaritësh forcat. Fëmijët nuk janë lodra, ata duhen ushqyer, veshur dhe rritur me forcat e tua, jo me ndihmën e njerëzve të huaj.
