Unë gjithmonë blej produkte në treg. Njëherë pashë atje se si një zonjë po bërtiste ndaj një gjysheje që e njihja. Ndërgjegjja ime nuk më lejoi ta shpërfillja këtë.

Përpiqem gjithmonë të përdor produkte shtëpie. Në fundjavë shkoj gjithmonë në tregun lokal. Aty ka gjithmonë produkte të freskëta qumështi, vezë, perime, fruta, barishte, mish e shumë të tjera. Po, ndoshta nuk është aq e bukur sa në supermarket, por jam e sigurt që të gjitha produktet janë krejtësisht natyrale, pa shtesa, dhe shumë më të shëndetshme. Për shijen, as që ia vlen të flasësh. Një të diel në mëngjes shkova në treg. Sapo mbërrita, dëgjova disa britma të zemëruara.
Shkova nga ajo anë, sepse, së pari, më bëri kureshtare çfarë kishte ndodhur, dhe së dyti, doja të blija qumësht – dhe britmat vinin pikërisht prej atij rreshti. Aty ndodhi që një grua me pallto leshi, e stolisur nga koka te këmbët, po bërtiste ndaj gjyshes prej së cilës gjithmonë blej kos dhe qumësht.
– Sa e pacipë je! Me këto para mund të blesh një lopë të tërë! Ty qumështi të vjen falas, e ti kërkon pasuri për të! Të gjithë kanë çmime normale, çfarë ka i yti ndryshe? Asgjë! – Gjyshja u përpoq të thoshte diçka, por gruaja nuk ndalonte asnjë sekondë.

Të gjithë njerëzit vetëm shikonin dhe kalonin, por ndërgjegjja ime nuk më la ta lë gjyshen vetëm. Po, qumështi i saj kushtonte pak më shumë se ai i të tjerëve, por po ta provoje, nuk do të doje tjetër. Qumështi i saj është aq i ëmbël, sa që djali im e pi thjesht ashtu, pa shtesa. Për atë të dyqanit gjithmonë shton sheqer dhe kakao. Edhe kosi e djathi që bën prej tij janë të mrekullueshëm. Me pak fjalë, çmimi e justifikon plotësisht veten.
Nuk duroja më ta shihja atë skenë. Iu afrova gruas dhe i thashë:
– Së pari, dije kufirin tënd. Kjo grua është më e vjetër edhe se nëna jote. Së dyti, është produkti i saj, ajo ka të drejtë të vendosë çmimin që dëshiron. Nuk të pëlqen – blej diku tjetër. A kërkon ndoshta në supermarket të të ulin çmimin e çokollatave të shtrenjta për t’i barazuar me ato të lira? Dhe në fund, nëse mendon se qumështi i saj i vjen falas, pse nuk blen edhe ti një lopë që ta marrësh falas?
Pas monologut tim, ajo zonjë e stolisur iku duke murmuritur. S’kishte më ç’të thoshte. Bleva qumësht. Gjyshja deshi të ma jepte falas për ndihmën, por e dija çmimin – vendosa paratë mbi tavolinën e saj dhe u largova e qetë dhe e kënaqur për të.

Related Posts