Pasi u bleva fëmijëve të mi nga një apartament, vendosa të blej edhe një shtëpi të bukur jashtë qytetit për veten time. Kjo u bë fillimi i problemeve të mia.
Burri im shpesh ishte i sëmurë, dhe unë duhej të rrisja vetë fëmijët dhe të fitoja para. Por me kohën u lodha nga kjo gjendje dhe shkova në Itali me një qëllim të qartë – të fitoja shumë para dhe të blija apartamente për veten dhe për fëmijët. Punova shumë, nuk shpenzova kurrë para për veten dhe arrita të blej apartamente si për djalin, ashtu edhe për vajzën time. Megjithatë, vendosa të mos bleja edhe për veten një apartament, por një shtëpizë të vogël të vjetër në periferi të qytetit. Punësova mjeshtër për ta rinovuar dhe ta ktheja në një shtëpi të vogël në stil evropian me kopsht.
Kur djali im erdhi për vizitë, ai kritikoi vendimin tim dhe më propozoi që në vend të kësaj t’u bleja atyre apartamente më të mira. Por unë i thashë që të punonte vetë për të fituar para për një apartament më të madh. Pas pak kohe më telefonoi vajza, e cila e kishte mësuar për shtëpinë time të re nga vëllai i saj. Por ajo nuk kishte aspak interes të vinte për vizitë, dhe që të dy fëmijët pushuan së më thirruri apo së më vizituari fare.
Mbeta e vetme në shtëpinë time të bukur, por nuk kisha qetësi, sepse doja të shlyeja fajin që ndieja ndaj fëmijëve. Edhe më keq, u shfaq ish-burri im dhe kërkoi para, duke thënë se i detyrohesha për faktin që e lashë. Sigurisht, e dëbova, por mendimi se nuk do të mund të pajtohesha me fëmijët e mi nuk më linte rehat. Nuk e di si t’i afrohem atyre përsëri, sepse nuk dua ta kaloj pleqërinë vetëm dhe pa dashurinë e fëmijëve të mi.
