Kur zonja e shtëpisë mori vesh se Valja ishte shtatzënë, i dha afat të largohej nga dhoma që kishte me qira. Ajo ra në dëshpërim – nuk kishte asnjë të afërm, prindërit i kishin vdekur herët, ndërsa vëllai e kishte bindur të hiqte dorë nga pjesa e saj e trashëgimisë, e më pas e nxori në rrugë. Valja studionte në institut mjekësor dhe njëkohësisht punonte në spital. Ajo gjeti një dhomë tjetër dhe vendosi të shkonte ta shihte në mbrëmje.
– Mirëmbrëma, gjyshe. A e jepni ende dhomën me qira?
– Po, e jap. A jeni me burrin? – pyeti e moshuara, duke i hedhur një sy barkut të saj.
– Jo, jam vetëm. Ju si të gjithë? Edhe ju nuk e jepni dhomën për gra shtatzëna? Mos u shqetësoni, unë punoj, do të paguaj rregullisht. Nëse Zoti jep fëmijë, do të japë edhe për të!
– Për mua s’ka problem, – tha e moshuara. – Dhomën e kam të ngrohtë dhe me të gjitha kushtet.
Vales i pëlqeu si dhoma, ashtu edhe zonja. Pranoi menjëherë dhe pas disa ditësh u shpërngul atje. Gruaja, që quhej Ljudmila Andrijivna, u tregua shumë e mirë dhe e dashur.
Valja jetoi tek gjyshja gjatë gjithë pranverës. Kur erdhi vera, Ljudmila i tha se nëse donte të shkonte për pushime te të afërmit, nuk kishte nevojë të paguante për muajt e verës. Por Valja i tregoi se nuk kishte askënd ku të shkonte. Kur mori vesh të vërtetën, gjyshja Ljudmila nuk pranoi më para nga ajo dhe i tha që t’i përdorte për të blerë gjëra për foshnjën.
Ljudmila jetonte gjithashtu vetëm – kishte një djalë, por ai punonte me kontratë pesëvjeçare jashtë vendit. Ajo kujdesej për Valen si për vajzën e vet, i sillte fruta e manaferra, duke ditur se i duheshin për vitaminat.
Në vjeshtë, Valja lindi një vajzë. Ajo e dinte që do ta kishte shumë të vështirë të kujdesej për fëmijën ndërsa studionte dhe punonte. Një ditë shkoi te kisha pranë maternitetit dhe qau gjatë. Madje mendoi të hiqte dorë nga vajza. E pa prifti dhe iu afrua:
– Pse qan, bijë? Tregoje dhimbjen tënde.
Pasi dëgjoi Valen, prifti i tha:
– Mos e merr këtë mëkat mbi shpirt. Mos e lër vajzën. Zoti ta dha, Zoti do të ndihmojë ta rritësh. Do të rregullohet gjithçka, Zoti nuk do t’ju lërë vetëm.
Valja dëgjoi këshillën dhe nuk e la vajzën. Gjyshja Ljudmila e deshi vogëlushen Alja me gjithë zemër, aq shumë sa i tha Vales të jetonte përgjithmonë me të dhe dhomën ta jepte me qira. Ajo ndihmoi Valen në gjithçka, dhe Alja e quante “gjyshe”.
Rreth Vitit të Ri, u kthye nga jashtë edhe i biri i Ljudmilës, Nikolla. E kaluan festën të gjithë bashkë. Nikollës i pëlqeu shumë Valja dhe pas pak kohe i propozoi martesë. Pas disa muajsh u martuan, dhe një vit më vonë, Ljudmila u bë me një nip të vërtetë.
Duke dëgjuar këshillën e priftit, Valja nuk bëri gabimin që do ta kishte ndjekur gjithë jetën. Në momentet e vështira, mos e ulni kokën – besoni se Zoti do t’ju udhëheqë drejt më të mirës.
