Motra ime përfundoi në spital dhe burri i saj mori leje për t’u kujdesur për fëmijët. Kur u kthye në shtëpi, motra mbeti e tronditur nga ajo që pa.
Kur motra shkoi në spital, burri mori menjëherë leje. Ai qëndroi me fëmijët tre javë. Ndërsa ne me mamanë shkonim te motra dhe kujdeseshim për të. Mjeku e nxori nga spitali dhe i tha të qëndronte në shtrat të paktën një javë, pastaj t’i nënshtrohej trajtimit ambulator. Ditën pas daljes vendosa ta vizitoj dhe i çova ëmbëlsirat e saj të preferuara. Nipçja hapi derën.
Motra ime përfundoi në spital. Kohët e fundit ankohej shpesh për dhimbje në anë. Kjo nisi pas një udhëtimi në det. Për një kohë të gjatë nuk i kushtoi rëndësi. Disa herë u regjistrua për vizitë te mjeku, por në momentin e fundit e anulonte — njëherë fëmija i sëmurë, njëherë nuk arrinte me kohë. Deri sa e çuan me urgjencë direkt në operacion. Mjeku tha se mezi ia dolën me kohë.
Motra është e martuar. Ata kanë dy fëmijë të moshës parashkollore. Motra nuk i çon në çerdhe; ata shkojnë në një studio për fëmijë. Po ashtu mama merret me ta në shtëpi — lexojnë, vizatojnë, këndojnë, modelojnë. Fëmijët janë të zhvilluar, të kujdesur, të edukuar. Mund të thuhet me siguri se motra i përmbush mirë të gjitha detyrat si nënë.
Dhe gjithashtu në shtëpi te ata ka gjithmonë pastërti dhe rregull. Motra ia dilte gjithkund. Nuk ka ndërmend të fillojë punë — burri fiton mjaftueshëm që të jetojnë mirë dhe pa mungesa.
Kur motra shkoi në spital, burri mori menjëherë leje. Ai ndenji me fëmijët tre javë. Ne me mamanë kujdeseshim për motrën. Mjeku e nxori, i dha urdhër të rrinte në shtrat dhe të vazhdonte trajtimin ambulator. Ditën pas daljes shkova ta vizitoja.
Nipçja hapi derën.
— Sa djalë i mirë! Mamaja qëndron shtrirë, ndërsa djali e ndihmon dhe hap derën.
— Mami është në kuzhinë.
Hyra në kuzhinë — ajo po lante frigoriferin.
— Je çmendur? Mjeku të ndaloi të ngrihesh nga shtrati. Do të shkosh prapë në spital?
— Oh, ç’fjalë shtrati! Nuk e pe se ç’ishte dje në apartament kur hyra për herë të parë. Mbinte erë plehrash. Pluhur kudo, banja dhe tualeti të ndotur, rroba të hedhura gjithandej, myk në frigorifer.
Dhe vërtet, ishte rrëmujë totale. Burri këto tre javë vetëm rrinte në internet, fëmijëve u linte filma vizatimorë, i ushqente me biskota, fruta, çokollata, e në darkë shkonin në kafene ose te vjehrra, motra e tij.
— Çfarë prisje? — i thoshte vjehrra motrës. — Ai është burrë. U kujdes për fëmijët, i ushqeu, i dëfreu. Nuk është e lehtë. Po ç’rëndësi ka që apartamenti nuk është pastruar?
— Nuk është pastruar? S’mund të hyje brenda pa mbajtur hundën! Ka kaq vite që unë arrija ta mbaja gjithçka pastër dhe të kujdesesha për fëmijët. Si ia dilja? Nuk kam pretenduar që shtëpia të shkëlqente, por as në këtë gjendje nuk duhej lënë!
