Ish-burri im kërkoi para për trajtimin e fëmijës nga martesa e dytë. Përgjigjja ime e habiti.
Unë dhe ish-burri im jemi të divorcuar prej më shumë se 10 vitesh. Atëherë ai gjeti një grua më të re, më të bukur dhe pa menduar fare shkoi tek ajo. Mua më la me djalin tonë që po rritej. Për alimentacion paguante shumë pak, më vjen turp edhe ta kujtoj. Kohët e fundit shita apartamentin e nënës sime. Ende nuk kam vendosur saktësisht se për çfarë do t’i shpenzoj këto para. Doja të blija një makinë të shtrenjtë, por nuk di të ngas, megjithatë djali im më tha se kurrë nuk është vonë për të mësuar, prandaj po mendohem.
Dhe ja, para pak kohësh më del përpara ish-burri im. Nuk e kisha parë shumë kohë. Filloi të më tregonte se djali i tij është i sëmurë nga kanceri dhe i duhen para. Nga diku kishte marrë vesh që unë e kisha shitur apartamentin dhe kështu vendosi të vinte. Tha se do të më sillte të gjitha dokumentet që vërtetojnë se djali i tij është me të vërtetë i sëmurë. Pikërisht shumën që më kërkoi ishte shuma që kisha unë. E pyeta pse nuk i merr paratë në bankë… dhe ai filloi të refuzojë, duke thënë se nga “të afërmit” është më lehtë. Pothuajse u mbyta kur dëgjova fjalën “të afërmit”.
I kujtova se kur mbeta vetëm me djalin tonë, ai u përpoq të më merrte edhe gjënë e fundit që kisha dhe nuk i erdhi aspak keq. Madje donte të fitonte gjysmën e apartamentit tim që e kisha blerë para martesës. Vetëm ajo më shpëtoi atëherë. Pas divorcit ai merrte gjithçka që mundej dhe e çonte në familjen e tij të re.
— Por ajo është e kaluar, pse ta trazojmë? — tha ai.
— E sheh? As tani nuk të intereson, atëherë pse duhet të më interesojë mua gjendja jote? Merre kredinë në bankë për djalin tënd dhe më harro.
