Burri vendosi t’i rrëfejë gruas se kishte një tjetër dhe se po ikte tek ajo. Vetëm që nuk mendoi se gruaja do t’i vendoste një kusht të tillë.
Angelina dhe Mihajlo kishin qenë bashkë për pesë vjet. Që në vitin e parë të fakultetit kishin pasur simpati për njëri-tjetrin, por atëherë komunikonin vetëm si miq. Ishin aq mirë si miq, sa që kishin frikë ta prishnin atë harmoni të ndërtuar. Pastaj, në vitet e fundit, kjo u shndërrua në dashuri. Angelina ishte e sigurt te Misha dhe ndjenjat e tij, sepse e njihte prej vitesh.
Jeta e tyre familjare ishte e harmonishme. Në martesë patën dy fëmijë: djalin Aleksandër dhe vajzën Olga. Kur djali i madh ishte tetë vjeç, e vajza katër, një ditë Mihajlo u kthye në shtëpi pak i dehur. Nuk ishte tipike për të, prandaj gruaja u habit.
I dehur, ai tha se kishte dashuruar një tjetër dhe se do të kërkonte divorc. Por Angelina nuk ua kushtoi rëndësi fjalëve të tij, duke e marrë si marrëzi të dehurit. Mirëpo në mëngjes, pasi u kthjellua, Mihajlo e përsëriti të njëjtën gjë:
— Më fal, Angelina, por unë kam dashuruar një tjetër. Nuk mund të jetoj pa të, as ajo pa mua, prandaj më mirë të ndahemi.
Nga fytyra e gruas nuk kuptohej se çfarë po ndiente. Ishte e palëvizshme dhe e qetë.
— Mirë. Të kuptova.
Qetësia e saj e ftohtë e habiti burrin. Ai mori frymë me lehtësim.
— Por kam një kusht. Për banesën nuk pretendoj, ajo të takon ty. Shpresoj që e dashura jote e di që ti ke dy fëmijë. Sot do të shkoj të jetoj te mamaja, por fëmijët do të mbeten me ty. Asnjë kundërshtim nuk do të pranoj. Kështu është më e arsyeshme. Kopshti i Oljës është afër, Sasha është mësuar me klasën dhe shkollën e tij, nuk ka kuptim t’i fusim fëmijët në stres të panevojshëm.
E di vetë që banesa e mamit tim është e ngushtë. Prandaj kështu është më e drejta.
Para se burri të përpunonte fjalët e saj, Angelina mblodhi gjërat dhe iku. Sapo e dashura mësoi se fëmijët e tij do të jetonin me ta, ajo u nda menjëherë prej tij. Tani Mihajlo nuk di çfarë të bëjë.
