Kur fqinja jonë lindi një djalë dhe hoqi dorë prej tij, unë dhe burri im e morëm në familjen tonë, edhe pse kishim tashmë dy vajza. Atëherë nuk e dinim se si do të na shpërblente Dima.
Të paktën djali ynë dhe gruaja e tij vinin tek ne çdo ditë. Nusja jonë, Sveta, vinte gjatë ditës para punës, i bënte injeksionet, më ndihmonte me drekën. Ndërsa djali ynë, Dima, vinte në mbrëmje me ilaçe të reja dhe ushqime. Në të vërtetë, unë dhe burri im kemi tre fëmijë. Vajza e madhe është martuar, jeton afër, vetëm 15 minuta me autobus, por vjen tek ne vetëm një herë në muaj, sa për t’u dukur para fqinjëve.
Vajza e dytë lindi në të njëjtën ditë me djalin tonë, Dimën. Në fakt, këtu unë dhe burri im ruajtëm një sekret të madh. Shkova të lind vajzën e dytë, dhe një grua tjetër që lindte, fqinja ime, hoqi dorë nga fëmija i saj. Dhe ajo kishte lindur një djalë kaq të mirë. Unë dhe burri im vendosëm ta adoptonim. Vetëm unë dhe burri im e dimë se Dima nuk është djali ynë biologjik. Asnjë nga të afërmit e tjerë nuk e di këtë.
Dhe ja që ndodhi që pikërisht Dima u kujdes më shumë për ne. Në çastet e fundit të jetës së burrit tim, Dima dhe Svetlana ishin pranë nesh. Pas varrimit, vajzat u “zgj uan” dhe u kujtuan për trashëgiminë, sepse burri im kishte punuar shumë dhe ne i kishim mbledhur të gjitha paratë në një llogari bankare.
Në fillim vajzat ma lanë të kuptoja për trashëgiminë, por unë bëja sikur nuk kuptoja asgjë. Ndërkohë që Dima nuk fliste fare për para. Pastaj vajzat u bënë më të guximshme dhe më pyetën drejtpërdrejt për trashëgiminë.
— Për çfarë parash po flisni ju? A u interesuat sa kushtonin ilaçet e babait tuaj? Ato ishin shumë të shtrenjta.
— Po Dima i bleu me paratë e tij, u përgjigjën vajzat.
— Po, saktë. Dhe po ashtu Dima dhe gruaja e tij blinin ushqimet me paratë e tyre, vinin çdo ditë dhe ishin pranë nesh. Tani pyesni veten vetë se kujt duhet t’i takojnë paratë.
Vajzat u skuqën dhe u larguan në heshtje. Neve, mua dhe burrit tim, nuk na mbetën para, por dëshira e fundit e tij ishte që shtëpia jonë e madhe t’i kalonte Dimës, dhe unë ashtu bëra.