Në një nga stacionet, në autobus u ngjit një vajzë shtatzënë. Kur shoferi filloi ta pyeste për gjendjen e saj, ajo me vështirësi tha se kishte kontraksione.
Në mëngjes zakonisht nxitoja për punë. Nuk kishte vend në autobus, kështu që qëndroja në qoshe dhe mbahesha fort pas shufrave që të mos bjerë në kthesa. Atë ditë kishte jashtëzakonisht shumë pensionistë. Ata uleshin në grupe të vogla dhe diskutonin për politikën.
Në një nga stacionet, në autobus u ngjit një vajzë shtatzënë. Vajza ishte e zbehtë dhe mezi qëndronte në këmbë. Barku i saj ishte aq i madh, saqë edhe një person që nuk dinte asgjë për obstetrikën do të kuptonte qartë se ishte shtatzënë me binjakë ose madje me trinjakë.
Zakonisht gjithmonë gjendet dikush që në këto situata i jep vendin, por kësaj radhe të gjitha vendet ishin praktisht të zëna nga pensionistët. Dhe vajza ishte vërtet keq. Shoferi e vuri re. Ai i kërkoi një burri që po ulej afër tij të lirojë vendin për gruan. Burri kishte rreth pesëdhjetë vjet dhe u ngrit me pak rezistencë.
Shoferi filloi ta pyeste nënën e re për gjendjen e saj.
– Më duket se kam kontraksione.
– Pse nuk thirrët ambulancën?
– U përpoqa, por nga paniku telefoni më rrëshqiti nga dora, ra dhe u prish. Burri im është në detyrë jashtë vendit, kështu që vendosa të vij me autobus.
– Ju duhet urgjentisht në spital!
Shoferi u kërkoi falje pasagjerëve dhe devijoi rrugën për të shkuar në maternitetin më të afërt. Asnjë pasagjer nuk kundërshtoi. Unë, përkundrazi, u impresionova nga veprimi i shoferit.
