Martesa e Irës dhe Dmitrit nuk u mbështet nga shumë njerëz. Arsyeja ishte e qartë: Ira ishte 12 vite më e madhe, kishte një fëmijë nga martesa e parë dhe ishte një grua e suksesshme. Dmitri sapo po fillonte jetën e tij – punonte në një furrë buke, kishte pak të ardhura, pa shtëpi dhe pa makinë.
Prindërit e Irës e pranuan, por të Dmitrit jo. Nëna e tij kundërshtonte lidhjen, ndërsa miqtë e Irës ishin të ndarë: disa e kritikonin, të tjerë e mbështesnin.
Në fillim, Dmitri ndihej i pasigurt sepse Ira merrte shumicën e vendimeve. Me kohë, ai e kuptoi përvojën e saj dhe ia la drejtimin e familjes. Ai u lidh mirë me djalin e saj, por Ira shpesh mërzitej nga pakujdesia e tij në shtëpi.
Vitet kaluan. Dmitri mbushi 40 vjeç, ndërsa Ira kujdesej shumë për pamjen e saj. Djali po mbaronte universitetin.
Një ditë Dmitri tha se donte një fëmijë dhe propozoi adoptimin. Ira refuzoi, duke u shqetësuar për moshën e saj. Kjo solli ndarjen e tyre.
Djali shkoi jashtë vendit për studime, ndërsa Ira mbeti vetëm dhe u mbyll në vetvete. Më vonë mësoi se Dmitri ishte martuar dhe kishte një fëmijë.
Pas një viti, Dmitri e kontaktoi. Ai pranoi se e donte ende dhe se martesa e re ishte gabim. Edhe pse kishte një vajzë, nuk mund të jetonte pa Irën.
Ata vendosën të ribashkoheshin. Në fillim ishte e vështirë për Irën, por me kohë e kapërcyen dhe u bënë sërish çift.
