Prindërit e burrit tim kanë shkuar prej kohësh për punë jashtë vendit. Kur sapo kisha filluar të dilja me Saškon, ata tashmë ishin vendosur në Portugali.
Sigurisht, ata shkuan atje për të fituar para. Por është e çuditshme që për 15 vite nuk na kanë dërguar asnjë lek. Kjo më lëndonte dhe më trishtonte shumë. As për dasmë, as për lindjen e nipërve — asgjë. As një paketë me ushqime nga Portugalia. Mund të kishin dërguar të paktën lodra ose çokollata për nipërit, por jo — fëmijët tanë veshin rroba të dorës së dytë, ndërsa ata bëjnë para me lopatë!
Edhe kur djali ynë i madh kishte nevojë për operacion, ne u detyruam të marrim kredi, sepse vjehrrit refuzuan të ndihmojnë. Një herë takova një shoqe të Elenës Vasilievna dhe ajo përmendi sa fitojnë ata atje. Nuk do ta them shumën, por është të paktën katër paga të Saškos.
Po të mos ishte lufta, nuk do flisja fare për para. Por tani gjithçka ka ndryshuar. Unë jam pushuar nga puna, Saško është shkurtuar dhe po kërkon punë tjetër. Paratë mezi na mjaftojnë për nevojat bazë.
Ne kemi filluar të kursejmë edhe te vetja. Nuk lyej më flokët, nuk bëj manikyr. Shtëpia jonë e vogël, njëkatëshe, është trashëgimi nga gjyshja ime. E kemi rinovuar para tetë vitesh, kur kishim vetëm një fëmijë. Tani kemi tre fëmijë dhe shtëpia është bërë shumë e vogël.
Dëshironim ta shisnim dhe të blinim një apartament më të madh, por çmimet ishin të tmerrshme. Kështu vendosëm të ndërtojmë një kat tjetër dhe të shtojmë dy dhoma. Kërkuam ndihmë nga prindërit e burrit.
Shkova me një tortë dhe ua shpjegova situatën. Vjehrra tha se do të na ndihmonte. Por “ndihma” e tyre doli ndryshe: ajo erdhi me një SUV të ri dhe nxori nga bagazhi 10 pula dhe 10 rosakë.
— Çfarë është kjo? pyeta.
— Kërkove ndihmë. Ja ku e ke! Rriti, do kesh mish dhe vezë. Ky është kapitali yt fillestar!
Burri im u zemërua aq shumë sa i bërtiti nënës së tij para fqinjëve. Në mbrëmje i shita të gjitha pulat dhe rosat në fshat.
Ndërsa ata udhëtojnë dhe jetojnë mirë, fëmijët tanë veshin rroba të përdorura dhe ndajnë një shtrat për tre persona. A janë paratë më të rëndësishme se familja?
