Kisha një shoqe shumë të mirë, Vika. Në fakt, pse “kisha”? Ajo është gjallë dhe mirë, falë Zotit. Jemi shoqe që nga shkolla.
Disa vite më parë, shoqja ime filloi një lidhje me një burrë të martuar. Ata u takuan fshehur për disa vite, dhe pastaj ai la gruan dhe shkoi tek ajo. Dhe sa herë që flisnim për këtë, Vika fajësonte gruan e tij, të cilën ai e tradhtonte dhe më pas e la. Ajo thoshte se ajo grua ishte budallaqe, nuk kujdesej për veten, nuk ishte e rregullt dhe nuk përpiqej ta kuptonte burrin e saj.
Unë nuk e gjykoja, sepse ishte shoqja ime. Vitin e parë ishin të lumtur. Por më pas jeta e saj u shndërrua në ferr të vërtetë: tradhti, manipulime, grindje, ndarje dhe pajtime të vazhdueshme. Pas rreth tre vitesh, shoqja ime nga një grua e bukur dhe e sigurt në vetvete u shndërrua në një grua të lodhur dhe të palumtur.
Nuk mbledh thashetheme, thjesht dua t’u them atyre që mund të gjenden në një situatë të tillë: nëse një burrë sillet keq, nuk është sepse gruaja “nuk ishte e duhura”, por sepse vetë burri është i keq. Dhe nëse zgjedh të lidhesh me një të tillë, duhet të jesh gati të përjetosh të njëjtën gjë — për të nuk ka grua “të veçantë”. Edhe ti nuk do jesh përjashtim, më beso!
Prit burrin tënd dhe shmang ata të tjerëve. Jo për një grua tjetër, jo nga solidariteti apo fisnikëria. Por vetëm për veten!
