Sot pashë një veprim të një djali 25 vjeç, shofer i autobusit 11. Në një stacion hipi një gjyshe rreth 80 vjeç dhe u ul në një vend bosh. Ajo nxori një shami me monedha, numëroi shumën dhe ia dha shoferit duke i kërkuar të ndalonte. Shoferi ndaloi si zakonisht dhe ajo i tha faleminderit bir.
Por shoferi nuk i mori paratë. Ai mori portofolin dhe kërkoi të prisnin disa minuta. Shkoi shpejt në dyqan dhe bleu qumësht, ajkë, bukë, makarona dhe mish. Vrapoi dhe ia solli produktet gjyshes.
Ajo nuk pranoi në fillim, duke thënë se pensioni i mjafton vetëm për bukë. Por djali insistoi dhe tha se nëse nuk i merr, do t’i hidhte aty.
Gjyshja filloi të qante dhe e falënderoi me zemër, duke i uruar fat në jetë.
Në autobus, një grua rreth 40 vjeç e kritikoi duke thënë se nuk ia vlente të shpenzonte paratë për një faleminderit dhe të vononte të gjithë. Shoferi u kthye dhe i tha se për shkak të njerëzve si ajo, të rinjtë gjykohen gabim dhe nuk mësojnë respektin për të moshuarit.
Gruaja zbriti e turpëruar dhe pasagjerët mbetën të prekur.
