– Dhe pse heshtje? Pse ma fshehe këtë të vërtetë? – bërtiste Oresti. Nuk mund ta besonte se Maša, gruaja që donte, kishte bërë diçka të tillë.
Oresti ishte 45 vjeç kur e takoi Mašën – një vajzë e re që sapo kishte mbaruar universitetin dhe kishte ardhur për praktikë. Ajo menjëherë i ra në sy.
Buzëqeshja e saj, sytë plot jetë e magjepsën. Ai filloi ta afronte: e çonte në shtëpi, i blinte kafe, e ndihmonte në punë.
Maša e kuptoi se ai kishte para, apartament dhe makinë. Pas një muaji u zhvendos tek ai. Jetonin mirë, udhëtonin, por martesa nuk po vinte.
Një ditë, Oresti gjeti dokumente: një kontratë për blerje apartamenti në emrin e Mašës. Ajo ishte pronarja.
– Çfarë do të thotë kjo? – pyeti ai.
– Dua siguri – tha ajo. – Nëse një ditë më lë, të mos mbetem pa shtëpi.
Ata u grindën. Ajo donte martesë, ai nuk donte të rrezikonte përsëri. Maša vendosi të sigurojë veten.
Kush ka të drejtë?