Kur mësova se isha shtatzënë menjëherë pas ndarjes nga babai i fëmijës, u gjenda në një situatë shumë të vështirë. Por tani e kuptoj për çfarë kanë qenë të gjitha këto sakrifica.
Gjatë studimeve në institut, pata një marrëdhënie romantike me një person që në fund u bë babai i vajzës sime. Marrëdhënia jonë u zhvillua shpejt, plot ëndrra dhe biseda për fëmijët që do të kishim në të ardhmen. Megjithatë, marrëdhënia përfundoi për shkak të xhelozisë sime: unë isha ajo që u largua. Për habinë time, një muaj pas ndarjes, zbulova se isha shtatzënë.
Jam pafundësisht mirënjohëse për mbështetjen e familjes sime — prindërve, vëllait, gjyshërve — gjatë kësaj periudhe të vështirë. Lindi një vajzë e mrekullueshme, e cila i ngjante shumë babait të saj, edhe pse ai e ka parë vetëm një herë dhe nuk ka krijuar kurrë lidhje me të. Që atëherë ai është martuar, dhe unë i uroj sinqerisht gjithë të mirat dhe jam mirënjohëse për gëzimin që vajza jonë sjell në jetën time.
Si nënë beqare, e çmoj shumë thesarin tim. Tani ajo është 5 vjeç dhe nuk është pyetur kurrë për mungesën e babait. Kjo falë mjedisit të dashur të familjes sonë dhe një personi të veçantë që ka qenë pjesë e jetës sonë për një vit. Pavarësisht vështirësive dhe momenteve të lodhjes e zhgënjimit, kur ndonjëherë dua qetësi, e di që vajza ime është gëzimi më i madh i jetës sime. Përvoja e rritjes së saj, duke parë hapat dhe fjalët e saj të para, është bërë lumturia ime më e madhe. Kam mësuar t’i vlerësoj këto momente dhe shikoj me shpresë drejt së ardhmes.
